KRONIKA POLICYJNA

dot. zdarzeń zaistniałych w miesiącu
Maj 2010r.

 Przestępstwa:

W ciągu maja 2010 r. w Komisariacie Policji Sokołów Młp. zanotowano 27 przestępstw popełnionych na terenie działania tutejszej jednostki. Były to przestępstwa tj. kradzieże (2 przypadki), uszkodzenie mienia (3 przypadki), uszkodzenie znaków granicznych (1 przypadek), groźby karalne ( 1 przypadek), oszustwo internetowe (3przypadki),znęcanie się nad rodziną (1przypadek), pobicie (1 przypadek),wypadek drogowy (1 przypadek), nieumyślne spowodowanie śmierci (1 przypadek),kierowanie rowerem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości (6 przypadków),kierowanie samochodem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości(2 przypadki), uszkodzenie ciała (4 przypadki), naruszenie zakazu sądowego (1 przypadek).

Zdarzenia drogowe:

W analizowanym czasie policjanci KP Sokołów Młp. wykonywali czynności służbowe na miejscu kolizji drogowych, z których najwięcej miało miejsce w Sokołowie Młp. (5 kolizji), Trzebusce (5 kolizji),Kamieniu (3 kolizje ), Nienadówce (2 kolizje ), w Trzebosi (1 kolizja), Trzebuska Kąty (1 kolizja), Stobierna (1 kolizja) . Główną przyczyną zaistnienia tych kolizji niezachowanie ostrożności przez kierujących pojazdami oraz nadmierna prędkość.

KP Sokołów Młp. zwraca się z prośbą o zwiększenie ostrożności w kontaktach z nieznajomymi osobami zajmującymi się handlem po domach tzw. ”domokrążcami”.

Zwracamy się również z prośbą do właścicieli psów o ich pilnowanie. Za nie trzymanie psów na uwięzi tj. art. 57 kw grozi kara grzywny nawet do 250 zł.

Komendant

Komisariatu Policji w Sokołowie Młp.

podkom. Paweł Suski

W gorący weekend, z 4 na 5 lipca 2009 wędkarze z Koła PZW Nr 33 w Sokołowie Młp. rozegrali tradycyjne już zawody nocne. Było to piąte nasze spotkanie nocne nad wodą. Tym zmaganiom zechciał patronować Burmistrz GiM w Sokołowie Małopolskim Pan Andrzej Ożóg. Gościliśmy również wśród nas posła do Sejmu RP Pana Stanisława Ożóga.  Rozmowy i dyskusje z nimi przy ognisku trwały bardzo długo. Na starcie stanęło niemal 30 zawodników. Łowiliśmy dowolną metodą z wyłączeniem spinningu. Nad ranem okazało się, po ustaleniu wyników, że wygrał Kol. Marek Wyskida, drugim był Kol. Konrad Jabłoński, zaś trzecie miejsce zajął Kol. Marcin Rzepka. Największą rybą zawodów okazał się karp złowiony przez Kol. Marka Wyskidę niemal na zakończenie zawodów. Zawodnicy spędzili niezapomniane chwile nad wodą, nie brakowało nocnych rozmów i śpiewu wokół ogniska. Towarzyszyły nam emocje i sportowa atmosfera. Pragnę podziękować wszystkim kolegom, którzy przyczynili się do zorganizowania i rozegrania zawodów.

II kategoria – uczniowie klas I-III
Soliści:
I miejsce -  Patrycja Nowak ze Szkoły  Podstawowej  Nr 3 w Trzebosi
     i Barbara Kuduk ze Szkoły Podstawowej w Górnie Zaborzu
II miejsce -  Natalia Drzał z Zespołu Szkół Nr1 w Nienadówce
                   i Dawid Hajder ze Szkoły Podstawowej w Wólce Sokołowskiej
III miejsce – Agnieszka Kraska ze Szkoły Podstawowej Nr 3 w Trzebosi
Zespoły:
I miejsce - 5-osobowy zespół z Zespołu Szkół w Górnie
II miejsce - Justyna Wąsik i Paulina Wójcik ze Szkoły Podstawowej Nr 2 w Górnie Zaborzu
III kategoria – uczniowie klas IV-VI
Soliści:
I miejsce – Katarzyna Rybak z Zespołu Szkół w Sokołowie Młp. i Karolina Miśtak z Zespołu  Szkół w Trzcianie
Zespoły:
I miejsce - Małgorzata Drozd  i  Alicja Bandura z Zespołu Szkół w Trzebosi
II miejsce – Joanna Dziadosz i  Karolina Olechowska ze Szkoły Podstawowej w Górnie Zaborzu i 15-osobowa schola z Zespołu Szkół w Trzcianie
III miejsce  - chór „Kantuski” z Zespołu Szkół w Trzcianie
Wyróżnienie w tej kategorii uzyskały: Kamila Ozga, Karolina Krzanowska i Natalia Wójcik z Zespołu Szkół Nr1 w Nienadówce.
IV kategoria – uczniowie kl I-III gimnazjum
Soliści:
I miejsce – Paulina Prucnal z Zespołu Szkół Nr2 w Nienadówce
Wyróżnienie w tej kategorii zdobyła Agata Rybak z Zespołu Szkół w Sokołowie Młp.
Zespoły:
I miejsce - Zespół „Młody Duch” z Zespołu Szkół w Górnie.

Prezenterami tegorocznego konkursu byli Beata Partyka  i Szymon Furman.
Wszyscy zaproszeni goście, sponsorzy, uczestnicy konkursu i ich opiekunowie  oraz nauczyciele i rodzice, zostali poczęstowani pysznym posiłkiem ufundowanym przez sponsorów. Szczególnie serdeczne podziękowania kierujemy pod adresem hojnych sponsorów za dobrą wolę, życzliwość i bezinteresowność:

• Ks. Prałat i Proboszcz Parafii Górno ks. Jan Lib
• Maciej Szmyd Zakład Piekarnictwa Trwałego- Górno - Dołęga
• Dariusz Zdeb Sklep „Rolnik” Górno
• Zofia Buczkowska „Bar na Ursynowie” Łowisko
• Ryszard Tarała i Tadeusz Słonina Sklep Spożywczy Górno
• Adam Piersiak i Grzegorz Krawczyk Sklep „ABC” Górno
• Zygmunt Krawczyk Sklep Spożywczy Górno
• Firma „Smak”  Górno
• Stanisław Perlak Górno
• PSS Społem Zakład Piekarniczy Sokołów Młp.

Opr. Halina Godek i Ks. Rafał Majerski

dot. zdarzeń zaistniałych w miesiącu marzec i kwiecień 2009 r.

Przestępstwa

W okresie marzec i kwiecień 2009 r. w Komisariacie Policji Sokołów Młp. zanotowano 19 przestępstw popełnionych na terenie działania tutejszej jednostki. Były to przestępstwa przede wszystkim z kategorii przestępstw przeciwko mieniu tj. kradzieże (7 przypadki) kradzież z włamaniem (1 przypadek), zniszczenie mienia (1 przypadek), znęcanie (2 przypadki), kierowanie rowerem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości (1 przypadek), wypadek drogowy (1 przypadek), wypowiadane groźby (1 przypadek), pobicie (2 przypadki), nagły zgon (1 przypadek), uszkodzenie ciała (2 przypadki),

Wykroczenia

Innych 15 zanotowanych wykroczeń na teranie tutejszej jednostki to nie trzymanie psa na uwięzi (2 przypadki), zniszczenie mienia (6 przypadków), kradzież (3 przypadki), uszkodzenie mienia (1 przypadek), nie posiadanie wymaganych dokumentów podczas kontroli (1przypadek), bezpodstawne wezwanie policji (1 przypadek) zniszczenie zasiewów (1 przypadek).

Zdarzenia drogowe:

W analizowanym czasie policjanci KP Sokołów Młp. wykonywali czynności służbowe na miejscu 13 kolizji drogowych, z których najwięcej miało miejsce w Sokołowie Młp. (6 kolizji), w Kamieniu (3 kolizje), w Trzebusce (1 kolizja), w Nienadówce (1 kolizja), w Wólce Sokołowskiej (1 kolizja), w Trzebosi (1 kolizja)

W okresie letnim przypominamy o zakazie spożywania alkoholu w obrębie sklepów i miejsc publicznych do tego nie wyznaczonych za to grozi kara grzywny 100 zł tj. o czyn z art. Ust 43 o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Tutejszy Komisariat odnotowuje coraz więcej przypadków dotyczących nie trzymania psów na uwięzi przez swych właścicieli co stwarza zagrożenie dla dzieci idących do szkoły oraz innych przechodni tj. art.77 kw za to grozi kara grzywny nawet do 250 zł.

Druga edycja gminnego turnieju matematyczno-przyrodniczego

„Podniebny spacer” w Zespole Szkół w Trzebosi

 

     W dniu 30 kwietnia 2009 roku w Zespole Szkół w Trzebosi odbyła się druga edycja turnieju matematyczno-przyrodniczego pod hasłem „Podniebna wędrówka” pod honorowym patronatem Pana Andrzeja Ożoga – Burmistrza Gminy i Miasta w Sokołowie Młp.. Zadaniem turnieju było zachęcenie młodzieży gimnazjalnej do większego zainteresowania przedmiotami ścisłymi w sytuacji, gdy już od następnego roku szkolnego 2009/2010 po kilku latach nieobecności powróci matematyka jako obowiązujący przedmiot maturalny i gdy na rynku pracy odczuwa się coraz większy deficyt absolwentów tych uczelni technicznych, w których wiodąca rolę odgrywają przedmioty ścisłe.

     W związku z kłopotami z głosem mgr Heleny Piróg – Dyrektor Zespołu Szkół w Trzebosi oficjalną część konkursu rozpoczęła mgr Bożena Chorzępa – koordynator całego turnieju a jednocześnie przewodnicząca Zespołu Matematyczno-Przyrodniczego naszej szkoły, która poinformowała, że celem głównym konkursu jest popularyzacja przedmiotów matematyczno-przyrodniczych i podnoszenie efektów kształcenia oraz powitała wszystkie przybyłe zespoły i ich opiekunów.

     Poszczególne gimnazja były reprezentowane przez trzy osobowe drużyny.

Drużyna Zespołu Szkół w Wólce Niedźwiedzkiej, opiekun mgr Mariola Jodłowska: Cymerys Marta, Kida Bartłomiej, Stopyra Wojciech.

Drużyna Zespołu Szkół w Sokołowie Małopolskim, opiekun mgr Krystyna Nowak: Woś Magdalena, Piersiak Radosław, Łach Paweł.

Drużyna Zespołu Szkół w Górnie, opiekunowie mgr Małgorzata Maziarz i mgr Danuta Ożóg: Stec Damian, Rębisz Krzysztof, Perlak Michał.

Drużyna Zespołu Szkół w Trzebusce, opiekun mgr Elżbieta Rębisz: Buczak Agnieszka, Motyl Renata, Rumak Natalia.

Drużyna Zespołu Szkół Nr 1 w Nienadówce, opiekun mgr Barbara Grzesiakowsa: Maziarz Dorota, Dec Paulina, Tasior Wojciech.

Drużyna Zespołu Szkół w Trzebosi, opiekunowie mgr Bożena Chorzepa, mgr Marta Nizioł i mgr Agnieszka Mazgaj: Cisek Karolina, Kruczek Andżelina, Cymerys Bartłomiej.

     Turniej prowadziła pani mgr Marta Dec, a osoba wspomagającą była pani mgr Magdalena Sidor. W skład komisji oceniającej zmagania konkursowe wchodzili: mgr Antonina Wilczak i mgr Stanisław Sidor – nauczyciele matematyki, mgr Marta Nizioł – nauczycielka fizyki i geografii, mgr inż. Agnieszka Mazgaj – nauczycielka chemii i biologii.

     Bogatsi o doświadczenia z pierwszej edycji turnieju, by nie przedłużać czasu jego trwania ograniczyliśmy jego część artystyczną.

     W tematykę turnieju wprowadziła nas piosenka w wykonaniu Małgorzaty Drozd i Klaudii Szosteckiej. Po dokonaniu przez komisję konkursowa oceny makiet o tematyce związanej ze wszechświatem w technice dowolnej reprezentacje poszczególnych gimnazjów przez 45 minut rozwiązywały 5 zadań otwartych po jednym z biologii, fizyki, chemii, geografii i matematyki. Największe trudności uczestnikom turnieju sprawiły zadania z biologii i geografii.

     Przed rozpoczęciem trzeciej części turnieju „Gradu pytań” uczestnicy i publiczność wysłuchała piosenki „Mały Książę” w wykonaniu Ali Bandury, a następnie przedstawiciele poszczególnych ekip udzielali odpowiedzi na pytania problemowe (na udzielenie odpowiedzi uczniowie mieli 2 minuty).

     Po zakończeniu wszystkich etapów turnieju komisja konkursowa dokonała podsumowania ilości zdobytych punktów i ogłosiła jego wyniki.

     Pierwsze miejsce i pamiątkowy puchar otrzymała reprezentacja Publicznego Gimnazjum w Zespole Szkół im. Jana Pawła II w Sokołowie Młp., drugie miejsce zajęli gimnazjaliści z Zespołu Szkół w Trzebosi zaś zdobywcą trzeciego miejsca okazało się Publiczne Gimnazjum w Zespole Szkół w Górnie. Kolejne miejsca zdobyli gimnazjaliści z Zespołu Szkół w Trzebusce, Nienadówce i Wólce Niedźwiedzkiej. Reprezentacje poszczególnych szkół otrzymały pamiątkowe dyplomy i nagrody rzeczowe.

     Podsumowania turnieju dokonała pani mgr Bożena Chorzępa. Złożyła gratulacje poszczególnym ekipom oraz podziękowała nauczycielom przygotowującym do turnieju, zaś pani Helena Piróg – Dyrektor Zespołu Szkół w Trzebosi dokonała rozdania nagród i dyplomów.

W dniu 13 stycznia 2009 roku w Szkole Podstawowej Nr 1 w Zespole Szkół w Trzebosi został przeprowadzony I etap konkursu matematyczno-przyrodniczego, w którym uczestniczyło 12 uczniów. Wojewódzka Komisja Konkursowa zakwalifikowała do etapu wojewódzkiego trzech uczniów. Etap wojewódzki odbył się 14 maca 2009 roku. Uczestniczyło w nim 330 uczniów ze szkół podstawowych województwa podkarpackiego.

     Laureatem tego konkursu została uczennica klasy VIB Małgorzata Drozd, która zdobyła 45 na 50 możliwych do zdobycia punktów. Finalistami tego konkursu zostali: uczennica klasy VIB Magdalena Sądej i uczeń klasy VIA Karol Perec. Zdobyli oni po 44 punkty. Nauczycielem matematyki w klasie VIA jest mgr Stanisław Sidor, zaś w klasie VIB mgr Magdalena Sidor. Nauczycielem przyrody w obu klasach jest mgr Marta Dec.

Wśród członków Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół w Trzebosi trudno byłoby znaleźć nauczyciela, który społecznie (nieodpłatnie) nie pracowałby z uczniem zdolnym. W tym roku szkolnym 2008/2009 trzydziestu sześciu uczniów naszej szkoły brało udział w Ogólnopolskim Konkursie Przedmiotowym Szkolnej Akademii Wiedzy SEZAM. We wszystkich kategoriach tego konkursu uczestniczyło 14819 uczniów szkół podstawowych i gimnazjum, zaś w kategoriach, w których brali udział uczniowie naszej szkoły w skali całej Polski uczestniczyło łącznie 4324 uczniów.
 W konkursie z matematyki dla klas szóstych szkół podstawowych z całej Polski wzięło udział 955 uczniów. Maksymalną ilość 240 punktów, pierwsze miejsce i tytuł laureata zdobył uczeń Karol Perec, zaś dyplom wyróżnienia otrzymały Magdalena Sądej i Małgorzata Drozd.
 Nauczycielami uczącymi w tych klasach i prowadzącymi kółko matematyczne są Magdalena Sidor i Stanisław Sidor.
 W konkursie z matematyki dla klas czwartych dyplom wyróżnienia otrzymała Klaudia Jodłowska, którą uczy i przygotowuje Antonina Wilczak.
 W konkursie klas czwartych z języka polskiego dyplom wyróżnienia otrzymały Klaudia Jodłowska i Katarzyna Szymańska. Nauczycielem, który przygotowywał do konkursu jest Małgorzata Żarek.
 W konkursie przyrodniczym klas czwartych dyplom wyróżnienia otrzymały: Edyta Kołodziej, Katarzyna Szymańska i Magdalena Mazgaj. Nauczycielem uczącym i przygotowującym jest Marta Dec.
 W konkursie z matematyki dla klas pierwszych gimnazjum dyplom wyróżnienia otrzymała Anna Piróg, przygotowywana przez Magdalenę Sidor.

„Wychowawca ubogich dzieci i młodzieży”

Bł. Ks. Bronisław Markiewicz

 

Miejsce urodzenia

     Pruchnik to miasteczko rodzinne ks. Bronisława Markiewicza leżące koło Jarosławia. Rodzina Markiewiczów osiedliła się tu w 1667 r. Dom ich był podobny do innych – zbudowany z drewna, stał przy małej, bocznej ulicy.

Dom rodzinny i dzieciństwo

     Bronisław Bonawentura Markiewicz urodził się 13 lipca 1842r. jako szóste z jedenaściorga dzieci, do których należało pięć synów i sześć córek. Na chrzcie św. Otrzymał imiona Bronisław Bonawentura. Matka Marianna wychowywała dzieci, zaś ojciec był burmistrzem. W jego domu panowała religijna atmosfera. Cała rodzina modliła się przed obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej. Bronisław jako małe dziecko pomagał rodzicom w różnych pracach i bawił się z kolegami. Był chłopcem koleżeńskim, pilnym i wrażliwym. Uczęszczał w Przemyślu do gimnazjum i mieszkał na stancji. Wyróżniał się pilnością w nauce jako wzorowy uczeń.

Kryzys wiary

     Markiewicz otrzymał od rodziców religijne wychowanie, jednak pod wpływem niechrześcijańskich lektur i poglądów profesorów przeżył kryzys wiary, trwający półtora roku. Wówczas zaczął czytać dzieła pisarzy polskich przywracających mu spokój i pogodę ducha. Po przeczytaniu jednej z nich rzucił się na kolana i zaczął modlić. Bóg napełnił go wiarą, która przetrwała całe życie Bronisława.

Niezwykłe wydarzenie

     3 maja 1863 roku Markiewicz usłyszał o niezwykłym wydarzeniu. Pewien 16-letni chłopiec był w ekstazie. Przepowiadał on rzeczy dotyczące ks. Bronisława. Mówił, że widzi jednego z księży przemyskich, który uczyni nowe zgromadzenie zakonne. Bronisław nie przypuszczał, że to właśnie o niego chodzi!

     On sam w jednej ze swoich książek pisał o wybuchu wielkiej wojny na początku XX wieku i o wydaniu przez Polskę papieża.

Powołanie kapłańskie

     Bronisław postanowił zostać księdzem. Wstąpił do seminarium Duchownego w Przemyślu. Miał wątpliwości co do wybrania tej drogi życiowej, ale pomogła mu w tym Matka Boska, która umocniła go w tym postanowieniu. W seminarium pilnie pracował, czytał pismo święte. 5 września 1867 roku został wyświęcony na kapłana. 20 września 1867 odprawił swoją pierwszą mszę świętą w rodzinnej parafii.

Posługa jako wikariusz

     Swoja posługę kapłańską zaczął jako wikariusz 28 września 1867 r. w parafii Harta koło Dynowa. Z ogromnym zapałem oddał się swej pracy. Okazywał dzieciom miłość, nazywając je „aniołami ziemskimi”

Druga jego parafią był Przemyśl, gdzie podjął kapłaństwo w marcu 1870r. Od piątej rano spowiadał ludzi, pracował wśród więźniów, rozmawiał i nauczał dzieci, odwiedzał chorych i biednych. Po wybuchu cholery całym sercem służył ludziom, umierającym pomagał przygotować się na śmierć.

Studia uniwersyteckie

     1 października 1873 roku Bronisław rozpoczął studia filozoficzne na uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Chciał zostać profesorem gimnazjalnym, aby uchronić młodzież przed utratą wiary. Na uczelni kapłan nie był mile widziany. Jesienią 1874 r. pojechał do Krakowa, gdzie zamieszkał u oo. Kapucynów. Uczęszczał na wykłady. Po roku został odwołany do obowiązków duszpasterskich.

Proboszcz

     Ks. Markiewcz został lektorem filii parafii Kańczuga, nazywanej Gać. 23 marca 1876 roku zostaje jej proboszczem. Odwiedza domy i poznaje swoje owieczki i ich problemy. Zakłada kółko szachowe, dba o poziom materialny ludzi, walczy z pijaństwem. 28 sierpnia 1877 r. przejął parafię w Błażowej. Miał ustaloną metodę duszpasterską. Troszczył się o dzieci. Zachęcał je do częstej komunii św. Zbierał składki na nowy kościół. W swojej pracy i szerzeniu Słowa Bożego był gorliwy i cierpliwy, więc został mianowany wicedziekanem strzyżowskim.

Powołanie zakonne

     Bronisław, widząc zaniedbanie i opuszczenie dzieci i młodzieży, postanowił całkowicie poświęcić się ich wychowaniu. W tym celu wyjechał do Włoch, gdzie spotkał się z Janem Bosko – założycielem salezjanów. Spotkanie było bardzo serdeczne. Bronisława zainteresowała idea powściągliwości i pracy. Widział w niej możliwość uchronienia Polski przed plagą pijaństwa. Marzył o powrocie do Polski jako salezjanin i założeniu zakładu dla biednych sierot.

Salezjanin

     25 marca 1897r. złożył śluby wieczyste na ręce ks. Jana Bosko. We Włoszech zapada na chorobę płuc, ale wkrótce odzyskuje siły.

     23 marca 1892 roku wyjechał do Polski z Mahti. Ma objąć probostwo w Miejscu Piastowym – małej wiosce na Podkarpaciu. Ma nadzieję założyć salezjański zakład w kraju. Ks. Markiewicz objął parafię 6 kwietnia 1892 roku. Zastał walącą się plebanię, którą w krótkim czasie odnowił. Wpływał na swoich parafian. Pomagał ofiarom pożaru w 1892 roku.

Zakład wychowawczy

     Początki zakładu wychowawczego nie były łatwe. Markiewicz przyjmował na plebanię ubogich chłopców. Razem mieszkali i modlili się. Założył wiele warsztatów rzemieślniczych, uczył krawiectwa i szewstwa. Miał trzech kandydatów do kapłaństwa. W 1897 roku zaczął budowę drewnianego domu dla stu chłopców, a rok później miał być to dom murowany. W marcu 1896 roku do Miejsca Piastowego przybyła figura Matki Bożej, która ochroniła wszystkie dzieci od pożaru w drewnianym domu. Przez wiele lat odgrywała ona ważną rolę w życiu zakładu. W 1897 roku rozwijający się zakład odwiedził wizytator salezjanów z Turynu. Nie podobało mu się, że tamtejsza młodzież jest bardziej wykształcona od dorosłych. Markiewicz musiał odłączyć się od Salezjanów i założyć nowe zgromadzenie oparte na wychowaniu ubogiej młodzieży. Założył świeckie Towarzystwo „Powściągliwość i Praca”. Wydawał swój miesięcznik pod takim samym tytułem, gdzie omawiał problem biednych i opuszczonych dzieci, walczy z pijaństwem i lenistwem. W całej jego działalności duszpasterskiej dominuje troska o trzeźwość narodu.

     W lipcu 1902 roku ks. Markiewicz pragnie założyć dwa zgromadzenia męskie i żeńskie pod nazwą „Zgromadzenie św. Michała Archanioła”. Biskup Józef Sebastian Pelczar odmówił wówczas jednak założenia tych zgromadzeń.

Rozwój zakładu

     Zakłady w Miejscu Piastowym zdobywały coraz większe uznanie. Brak zatwierdzenia zgromadzenia uniemożliwiał jednak ich dalszy rozwój. Mimo tego ks. Markiewicz zawsze chodził uśmiechnięty i dzieci lgnęły do niego.

System wychowawczy

     Jego system wychowawczy obejmował rozwój fizyczny, intelektualny i religijny dziecka. W zakładzie wszyscy żyli z ofiar i pracy wychowanków. Ks. Markiewicz wiedział, że dzieci żyjące w nędzy, po opuszczeniu zakładu wrócą do trudnych warunków życia. Starał się ich to tego życia przygotować.

Odwaga księdza

     W Polsce, a szczególnie Galicji panowały wtedy trudne czasy. Mimo tego, dzięki odwadze ks. Bronisława Markiewicza powstawały wtedy szkoły i zakłady wychowawcze. Domagał się od rządzących odnawiania i budowania życia społecznego w duchu Chrystusa. Żądał sprawiedliwości i naprawy krzywd społecznych względem ubogich.

Apostoł pokoju

     Ks. Markiewicz był wrogiem pijaństwa oraz walki zbrojnej. Propagował „bój bezkrwawy”. W swoich notatkach pisał, że Polska stanie się silnym państwem nie dzięki spiskom, wojskom i wojnom, ale przez „wychowanie i szkoły urządzone na zasadach Bożych”. Potępiał wydatki, jakie państwa w świecie ponosiły na zbrojenia i zwiększenie liczebności wojska.

     Na patrona swojego Towarzystwa „Powściągliwość i Praca” wybrał św. Michała Archanioła, gdyż to „on będzie chronił przed zgorszeniem i złem dzieci i młodzież” w jego zakładach wychowawczych.

U kresu życia

     Pośród licznych prac, kłopotów i trudności życie ks. Markiewicza zbliżało się do kresu. Pod koniec 1911 r. pogorszył się jego stan zdrowia. Chorobę znosił mężnie i cierpliwie. Nie mógł już odprawiać mszy św. Swoje odejście zapowiedział słowami: „Chwile to moje ostatnie... Odchodzę, a wy zostaniecie i poprowadzicie dalej moje dzieło, które nie jest moje, lecz Boże... Miłujcie się nawzajem i ukochajcie to dzieło święte z całej duszy.” Zmarł 29 stycznia 1912 roku.

Anna Piróg, uczennica kl. I b Publicznego Gimnazjum w Trzebosi

Dnia 23 listopada 2008 roku na patrona naszej szkoły został wybrany bł. ks. Bronisław Markiewicz, wychowawca młodzieży i patriota, założyciel zgromadzeń św. Michała Archanioła. Wśród 5 kandydatów, którymi byli także ks. Jerzy Popiełuszko, bł. Karolina Kózka, ks. Jan Twardowski i Maria Skłodowska-Curie zdobył on największą liczbę głosów -208.

     Końcem kwietnia na zajęciach kółka literackiego dziewczęta poprosiły mnie o pomoc w przygotowaniu pracy poświęconej naszemu patronowi. Do tej pory na temat błogosławionego Bronisława Markiewicza w naszej szkole mówiono i robiono wiele: konkursy, godziny wychowawcze, gazetki na korytarzach i w klasach. Sam jednak nie zdawałem sobie sprawy, jak dużą uczniowie mają w tej kwestii wiedzę. Jedna z dziewcząt z zapałem opowiadała mi szczegóły z życiorysu księdza, jego spotkanie z tajemniczym młodzieńcem, który przepowiedział mu dążenie do świętości. Mówiliśmy też o trudnych wyborach, którym musiał sprostać pod koniec swej drogi, kiedy chcąc zachować to co najcenniejsze w swojej pracy wychowawczej i społecznikowskiej zdecydował się na starania o utworzenie odrębnego zgromadzenia zakonnego.

     Od razu przypomina mi się też dzień choinki szkolnej, kiedy oczekiwaliśmy na przyjazd delegacji naszej szkoły z Miejsca Piastowego. Nauczycielki, które wróciły do nas późnym wieczorem opowiadały nam wtedy o pełnym ciepła i serdeczności przyjęciu, jakie ich tam czekało. Można było odnieść wrażenie, że wróciły jakby z innego świata, pełnego pogody i prostoty, a jednocześnie siły, którą daje wychowanie zgodnie z podstawowymi wartościami, w służbie Bogu i społeczeństwu.